Κυριακή, 16 Μαρτίου 2014

ΤΟΣΟ ΑΠΛΑ...


Κυριακή και πάλι. Ένας ήλιος αλάνι βγήκε βόλτα χεράκι χεράκι με ένα αγέρι παγωμένο. Κόσμος ξεχύθηκε σαν τα σαλιγκάρια να τον υποδεχτεί. 
Είχε λείψει καιρό απο την πόλη. Έφερε όμως δώρα πολύτιμα στις αχτίδες του πάνω. Ευφορία, θετική σκέψη, ζεστασιά στο κορμί, χαμόγελα που ξεπροβάλλουν δειλά απο τα στενά του νησιού...Τόσο απλά, τόσο καθάρια, τόσο...αυτονόητα. 
Τόσο απλά. Σαν καλοκαιρινή μέρα που ανθίζει στην καρδιά του χειμωνανθού...

6 σχόλια:

  1. πολύ ωραία τα λόγια σου και η επιλογή του άσματος φοβερή...να σαι καλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που σ'αρεσαν και τα δύο. Και εσύ να'σαι καλά ;)

      Διαγραφή
  2. Δεν την είχα ξανακούσει την Ματούλα Ζαμάνη και όντος μαζί με τα λόγια σου, έφερε και αυτή τη ζεστασιά που τόσο μας έχει λείψει!
    ΑΦιλάκια πολλά Βολτίτσα μου! <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Για να είμαι ειλικρινής δε με τρελαίνει πολύ η Ζαμάνη. Έχει δυνατή φωνή, αλλά κάπως...τσιριχτή για τα μέτρα μου. Παρ'ολα αυτά αυτό το κομμάτι είναι χαλαρωτικό, ε? Ό,τι πρέπει για ζεστασιά που λες, ανοιξιάτικη.
      Καλή εβδομάδα Στεφανία μου

      Διαγραφή
  3. Καλή η Ματούλα και η Άνοιξη που τόσο σου πηγαίνει. Τι βολτίτσα θα ήσουν άλλωστε;-)

    Καλή βδομάδα :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Την Άνοιξη ανθίζουν και οι βόλτες, έτσι πάει...χαχα.
      Φιλιά νησιωτάκι μου ;)

      Διαγραφή