Παρασκευή, 9 Αυγούστου 2013

ΜΙΑ ΚΛΩΣΤΗ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ...

Καλοκαίρι 2008...Γαληνεύαμε πάνω σε ένα σούρουπο απο αυτά που μόνο το ελληνικό καλοκαίρι προσφέρει απλόχερα. Τόπος, Μηλίνα θαρρώ. Στο Πήλιο. Ελάχιστοι ήμασταν στην παραλία. Όλοι το ίδιο μαγεμένοι και λιγομίλητοι μπροστά στη βουτιά του ήλιου στα νερά του πελάγους. 
Κάποιες αιθέριες φωνές ακούστηκαν πίσω απο τα βράχια. Δεν βλέπαμε μορφές. Τραγουδούσαν ένα τραγούδι που δε θυμάμαι. Θυμάμαι όμως ολοκάθαρα, σαν τώρα, την αρμονία της φωνής τους, τη γλύκα, το πολυφωνικό σύνολο που σιγά σιγά ξεπρόβαλλε απο το πουθενά. Τρεις γυναικείες φιγούρες στο βάθος του ορίζοντα. Τρεις γοργόνες. Σαν να αναζητούσαν τον Αλέξανδρο. Ακούραστες, χρόνια τώρα. Σαν να τον καλούσαν με το τραγούδι τους. Σαν να του υπενθύμιζαν ότι στους αιώνες των αιώνων θα είναι εδώ να τον καρτερούν, να τον γλυκοδεχτούν στην αγκαλιά τους....
Είναι κάτι στιγμές σαν αυτήν, που τυπώνονται με ανεξίτηλο μελάνι στο πάνω μέρος της καρδιάς. Να σου θυμίζουν ότι όλα μα όλα είναι μικρές περαστικές στιγμές που σου φανερώνονται σε ανύποπτο χρόνο. Πολύτιμες στιγμές. Ικανές να σου προσφέρουν θαύματα. Αρκεί να τις προσέξεις, να τις φροντίσεις με το είναι σου, να τις θυμάσαι...
Και φέτος, καλοκαίρι 2013, πρωινό στη Φούρκα Χαλκιδικής, ώρα 7 περίπου, ένα ζευγάρι ηλικιωμένων που κολυμπούσε αμέριμνο στη γαλήνια δροσερή θάλασσα, μου θύμισε με το δικό του τραγούδι, εκείνες τις τρεις γοργόνες. Ίσως ήταν ο Αλέξανδρος και η αγαπημένη του, που προσκαλούσαν με τη σειρά τους τις γοργόνες...
Πώς δένει ξαφνικά ο χωροχρόνος σε μια κλωστή? Πώς συμπυκνώνει πέντε χρόνια σε ένα δευτερόλεπτο?...Καλά κάνω και δεν πιστεύω στο χρόνο. Δεν υπάρχει...

14 σχόλια:

  1. πρεπει να διαβασεις το 1Q84 του Μουρακαμι μονο και μονο για να δεις πως εχει στο μυαλο του το χρονο..

    ειδες πως ειναι;
    και μετα αναρωτιεσαι αν δεν υπηρχε η μνημη τοτε τι;
    πως θα ειμασταν μου λες;

    ωραια τα νερα στη φουρκα;

    φιλιααα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χωρίς μνήμη μάτια μου...χρυσόψαρο... και μπλουμ στα κύματα ;)
      *τι έχει στο μυαλό του για το χρόνο?
      **μια χαρά παρέα στη Φούρκα. Τα νερά δε με ξετρέλαναν

      Διαγραφή
  2. Ομορφο που είναι το καλοκαίρι!
    Μας γέμισες υπέροχες εικόνες βολτούλα...
    Ούτε εγώ πιστεύω στο χρόνο!!

    Φιλάκια πολλά:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαζί, μαζί, στην τόση δα στιγμή...;)
      *σύνθημα του δευτερόλεπτου

      Διαγραφή
  3. κι ομως ο χρονος δενει τα πάντα,οσα ειναι μεσα μας
    αρκει να εχεις τα υλικα να τα νιώσεις
    και εσύ τα έχεις

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νομίζω ένα υλικό μου λείπει άσωτε μου όσον αφορά τη σχέση μου μαζί του. Μάλλον το είχα κάποτε, αλλά όχι πια εδώ και πολύ πολύ καιρό: δεν τον εμπιστεύομαι...Είναι κακός "παίκτης". Πονηρός...

      Διαγραφή
  4. Βολτούλα μου οι εικόνες σου καθαρές και υπέροχες...
    Στο χρόνο ..όσο μεγαλώνω δεν πιστεύω με τίποτα!!
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό είναι! Και τι και αν μεγαλώνουμε βιολογικά. Το να κρατά η ψυχή την εφηβεία της είναι η μεγαλύτερη ομορφιά ΖΩΗΣ..Φιλιά και απο μένα ;)

      Διαγραφή
  5. Ναι Βολτίτσα μου ο χρόνος υπάρχει μόνο στα ρολόγια.
    Και μόνο η καρδιά ξέρει, πως η μνήμη είναι χρόνος... και αφού το παρελθόν "υφίσταται" μόνο ως σκέψη μες το κεφάλι μας, μας μένει το ζωντανό παρόν για να χαρούμε, να ζήσουμε και να είμαστε συνειδητοί!
    Άντε τώρα να βάλεις το λογικό-μυαλό σου να εξηγήσει αυτή την αίσθηση Αλήθειας!χαχα!
    ΑΦιλάκια και να είσαι Καλά, όπου και να βρίσκεσαι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κάθε λεπτό που περνά γίνεται παρελθόν. Κάθε λεπτό που θα έρθει μέλλον. Στο εδώ και τώρα το ζητούμενο λοιπόν. Και οι λογικές δεν χωράνε παντα στις αισθήσεις πλάι...;)
      Φιλιά πολλά...

      Διαγραφή
  6. Μικρες αλλα αξεχαστες στιγμες, σαν πολυτιμα πετραδια! κι ο χρονος μια ψευδαισθηση...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φαντάσου να μαζεύαμε αυτά τα πετράδια σε ένα σακουλάκι και μετά να μετρούσαμε σαν παιδιά ποιός έχει τα πιο λαμπερά...;)
      Στην ουσία μαζεύουμε αυτό το πολύτιμο υλικό στη μνήμη για να λεμε ιστορίες και να ανοίγει ο νους...;)

      Διαγραφή