Κυριακή, 6 Νοεμβρίου 2011

ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ...

"Αχ ζωή, κάτι μου κρύβεις, κάτι μαγικό που το ποθώ. Πώς περνάς και νιώθω να τ'αγγίζω, όσο το απωθώ...Να'μαι καλά στα χαμηλά, και δω στη γη να ξημερώνω, να ζω με τούτα τα ψιλά, να χάνομαι στο χρόνο. Να σέβομαι τη λογική, τα συναισθήματα να πνίγω. Κρυφά να γίνομαι παιδί, να ξαναπαίζω λίγο... Να λέω το πικρό γλυκό, να'χω δύο πόδια για να βγαίνω, καφέ να πίνω στο σταθμό, να μην πηδάω στο τρένο...Να βάζω παρακεί το εγώ, μην αγαπήσω σαν κουρσάρος και απο του ονείρου να λυγώ το πουπουλένιο βάρος..."

Πόσα μπορείς να βρεις απο όσα νιώθεις μέσα σε λίγες φράσεις? Τόσο απόλυτα συναισθήματα. Και αυτή η μέρα που δεν θα βλέπουμε απλά το τραίνο να περνάει... Η μέρα που θα πάρουν όλα φωτιά και θα αγαπήσουμε σαν κουρσάροι...Αργεί...(?)

*το "μυστικό" είναι σε στίχους Γιάννη Τσατσόπουλου, μουσική Γιώργου Καζαντζή. Η πρώτη εκτέλεση είναι της Λιζέτας Καλημέρη, αλλά αυτή η ερμηνεία της Φωτεινής Βελεσιώτου- βρίσκεται και στο νέο cd του Καζαντζή που σου έγραφα προχθές, "Τα παιδιά της άλλης όχθης"- έχει το κάτι άλλο μέσα της...

8 σχόλια:

  1. Λες να έχει βαλθεί η ζωή να παίξει μαζί μας;
    Σίγουρα μας κρύβει πολλά...αφού κοιτάζουμε χωρίς να βλέπουμε!
    Όμορφη η βόλτα και σήμερα!
    Καλό σου βραδάκι, πάντα χαμογελαστό να είναι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μπορεί για τους δικούς μου λόγους να αρνούμαι κατηγορηματικά να ακούσω τη συγκεκριμένη.... όμως είναι το κάτι άλλο.... και είχα και την τύχη κάποια στιγμή κι εγώ να την δω και να την ακούσω από κοντά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. το ξέρεις ότι η νέα καινούργια αγαπη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @Άιναφετς
    Η ζωή το έχει στο αίμα της το παιχνίδι. Αλλά η ουσία είναι σ'αυτό το "βλέπουμε" που λες. Χωρίς βλέμμα βαθύ και καθαρό το παιχνίδι πάει χαμένο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @Leviathan
    Επίσης. Με χαμόγελο ;))
    Καλώς πέρασες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. @Tommy
    Μαζί μπορούμε να γκρεμίσουμε τοίχους, τι λες? Εξάλλου η ζωή είναι σταλίτσα για να της βάζουμε φραγμούς και να μην ανακαλύπτουμε τα μυστικά της.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. @ασωτος γιος
    Η Φωτεινή? Μα, πώς να μην αγαπήσεις την αυθεντικότητα που κουβαλά ένας άνθρωπος με όποιο τρόπο την εκφράζει?

    ΑπάντησηΔιαγραφή