Πέμπτη, 20 Οκτωβρίου 2011

ΚΡΥΜΜΕΝΕΣ ΛΕΞΕΙΣ...

Το πρωί σου δίνω ραντεβού...Μια κούπα με αχνιστό καφέ, δύο τρία τσιγαράκια, ένα βλέμμα στο δρόμο απέναντι, στους περαστικούς του και τις ιστορίες που κουβαλάει το σώμα τους και πάμε...
Θέλω να βρούμε επιτέλους τις λέξεις που δεν ακούγονται. Αυτές που ψιθυρίζονται και προσπαθούν συνήθως να τις κουκουλώσουν οι βροντόφωνες κραυγές...
Θα τις βρούμε, να το ξέρεις. Και καμία σχέση δεν θα έχουν με αυτές που ακούμε κάθε μέρα απο τους "δημοκράτες" αυτής της κάποτε δημοκρατικής χώρας...
Αυτούς που περνάνε νομοσχέδια με το έτσι θέλω, που προσπαθούν να σε πούνε και ανθέλληνα γιατί δεν λες "ευχαριστώ για τις βουρδουλιές, συνεχίστε...". Αυτούς που τους νοιάζει το στημένο παιχνιδάκι του πλανήτη και όχι ο νεκρός διαδηλωτής...Αυτούς τους δημοκράτες, που μόλις διαφωνήσεις μαζί τους σε διαγράφουν με...δημοκρατικές διαδικασίες...
Δεν θέλω άλλες τέτοιες λέξεις. Με εξάντλησαν. Θέλω αυτές που λένε τα πάντα ακόμη και όταν δεν ακούγονται...Έλα να τις βρούμε...Τώρα, όχι αύριο. Δεν είναι άλλο για αναβολή. Να πες πώς είναι ένας έρωτας. Δεν θέλει πολύ σκέψη ο έρωτας, έτσι δεν είναι? Κάπως έτσι είναι και η ζωή όμως. Αν πολυσκεφτούμε ακόμη λίγο να την πλησιάσουμε... θα φύγει...
*ναι, με έχει πιάσει μια μεγάλη ανάγκη για γραφή...Όλο λέω δε θα γράψω για λίγο, αλλά μετά δεν μπορώ να κρατήσω τις σκέψεις μου φυλακισμένες... Και αυτό το τραγούδι, άθελα του μου το κόλλησε στα χείλια εδώ και δύο μέρες ο Steriani Zali...Απλά το ερωτεύτηκα...

16 σχόλια:

  1. Αχ σαλονικια μου, δεν θα σχολιασω ουτε για δημοκρατια ουτε για την κατασταση. Νιωθω πολυ κενη αυτες τις μερες και πολυ απαισιοδοξη. Μη σε χαλασω παραπανω :)
    Παντως οταν με πιανει εμενα αναγκη να γραφω συχνα, το απολαμβανω πολυ!! Ελπιζω να συμβαινει και με σενα το ιδιο :)
    Ωραιο το τραγουδι!!

    Καλημερααααα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. σημερα μου θυμιζεις εμενα.. πρωτα η φωτογραφια με το ζεστο καφεδακι στα χερια κι επειτα το αγαπημενο μου τραγουδι..

    καλημερα κοβω βολτες μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ...
    Τι να πω για ότι ζούμε και για ότι θέλουμε να ζήσουμε; Απ' τη μια όλα τα αρνητικά της χώρας κι απ' την άλλη η ανάγκη για μια σταγόνα έρωτα. Τόσες αντιθέσεις. Κι όμως λίγος έρωτας είναι ικανός να μας διώξει όλα τα άσχημα στα οποία μας έχουν βάλει να υπάρχουμε...
    Την καλημέρα μου! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μάλλον μας έχει πιάσει το ίδιο πράγμα. Κι εγώ θέλω να γράφω, μόνο που το φιλτράρω τις περισσότερες φορές και το κατευνάζω.... (γιατί, δεν ξέρω)

    Η ανάγκη μου για επικοινωνία, ... ασυγκράτητη επίσης.

    Η ανάγκη για αγάπη.... δεν έχω λόγια.

    Κάπου εκεί υπάρχει και ο κακός χαμός γύρω μας. Όντως πολύ έντονη αντίθεση. Ένας τίτλος μου έρχεται αμέσως στο νου. "Έρωτας στα χρόνια της χολέρας"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου , ειδικά για τις δημοκρατικές διαδικασίες πρότυπο στη χώρα μας!
    (Αντίθετα εγώ τον τελευταίο καιρό δε μπορώ να γράψω αυθόρμητα, που θα πάει όμως :p)
    Καλό απόγευμα καλή μου:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. τώρα μου κολησε και μένα αυτό το τραγούδι..
    άσε τις λέξεις , να μείνουν αυτές που ψιθυρίσαμε, που γραφτηκαν γύρω μας καθώς κοιταχτήκαμε, αυτές που γίναν αστερια υτα βραδια που δίναμε τα κρυφά φιλια...
    (άμα πιω 2 βότκες στρεητ με παγο όλο τέτοιες μαλακίες γραφω)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Αν και η καθημερινότητα δεν με προτρέπει να χαμογελάσω, κάτι τέτοιες σκέψεις αλλαγής με γεμίζουν. Ξέρεις, αν σκεφτούμε πόση αρνητικότητα συγκεντρώνει αυτός ο τόπος αυτό τον καιρό τότε είναι φυσικό να έλκει μόνο αναποδιές.
    Πίνω μπύρα στις 10.20 το πρωί ακούγοντας αγαπημένη μουσική στη δουλειά. Ξέρεις αυτό δεν θα μου το πάρει κανείς. Ούτε εσένα ποτέ. καλημέρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. @Dee Dee
    Δεν είναι θέμα αν θα με χαλάσεις μικρή μου. Μη μου ανησυχείς γι'αυτό. Κάνουμε κακό όμως να αφήνουμε την απογοήτευση να παίρνει το πάνω χέρι. Έχουμε να μάθουμε ακόμη στη ζωή, ουουουου....Μπόλικες απογοητεύσεις. Γι'αυτό σου λέω...Πάμε να την ανακαλύψουμε...;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. @❤
    Είναι στιγμές που δύο αύρες γίνονται μία...;))
    Καλημερούδια μικρή μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. @αυτή που ήταν κάποτε
    Οι αντιθέσεις και οι λεπτομέρειες δεν κάνουν τη διαφορά?? Γοητευτικές και βασανιστικές μαζί...Αξίζουν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. @Theorema
    Μεγάλος διάολος η γραφή...Μεγάλος...
    *και εσύ μαζί ει...;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. @Tommy
    χαχαχα...Της χολέρας ε? Ε, με τόσο σκουπιδαριό τριγύρω δεν θέλει και πολύ...;)
    *μη φιλτράρεις τη σκέψη σου Τόμμυ μου. Άστην να κυλήσει σαν νεράκι καθάριο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. @rainmaker's phantom
    Νιώθεις και θες να πεις πολλά, έτσι δεν είναι? Οπότε τι πιο αυθόρμητο απο την ανάγκη να βγάλεις "κρυμμένες λέξεις"?? ;)
    *μας σώζουν απο την παράνοια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. @ασωτος γιος
    χαχαχα, ε, όχι και μαλακίες ασωτούλι μου...Μια χαρά λέξεις τις βρίσκω...Συνέχισε, συνέχισε...;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. @moutro
    Ένα μούτρο χωρίς χαμόγελο?? Δεν νοείται...Εξάλλου και αν αυτός ο τόπος έχει αρνητικότητα σε πολλά, έχει άλλους τόσους ανθρώπους με θετική, θετικότατη αύρα...Πώς μου το'πε ένας αγαπημένος να δεις..."υπάρχει αγάπη τριγύρω και θα τη μαγνητίσουμε πάνω μας"...Είχε δίκιο. Τι λες? ;))
    *γεια μας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή