Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2011

ΤΟΣΟ ΞΕΧΩΡΙΣΤΟ...

...λατρεμένο τραγούδι. Αφιερωμένο... Στα ξεχωριστά, ιδιαίτερα, μοναδικά και ευλογημένα ανταμώνουμε. Και ας φοβίζουν με τη δύναμη τους και ας φοβάσαι ότι θα τα χάσεις...Έτσι είναι τα δυνατά καρδιοχτύπια...Κουβαλάνε γοητεία και φόβο μαζί. Το ερώτημα είναι...αντέχεις? ;)

6 σχόλια:

  1. Τι να πω τώρα...Μας πρόλαβαν τα "ιδιαίτερα" λόγια που ανταλλάξαμε! Ξέρεις πιο είναι το ωραίο; Όταν εκείνα τα " ξεχωριστά, ιδιαίτερα, μοναδικά και ευλογημένα ανταμώνουμε" κατορθώνεις να τα ζεις με όλες σου τις αισθήσεις σε εγρήγορση. Κι έπειτα όταν ο χρόνος τα διυλίσει να λες "άξιζε να καώ για μια τέτοια φωτιά".

    Δώσε προσοχή στους στίχους του κομματιού που ακολουθεί...

    http://www.youtube.com/watch?v=Tg1k_G6fRpQ

    Καλώς σε ξαναβρήκα.
    Φιλώ κ χαιρετώ σε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @Seirios
    Πάντα αξίζει η στιγμή που ζεις με όλο σου το είναι...Ακόμη και αν είσαι μόνο σου σε ένα λόφο, όπως λέει το τραγούδι που μου έστειλες...;))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ωραία που ανταμώνουν ψυχές και σχήματα και μετά όλο αυτό το μίγμα γίνεται ιδιαίτερο και σε βάθος χρόνου μοναδικό..Το τραγούδι εξαιρετικό..φιλί να έχεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @jo.
    Αντοχές θέλει jo μου. Αξίζει να αντέχεις για όλο αυτό...Όσο...για όσο...;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή